Mam wrażenie, że nadszedł moment zaangażowania wszystkich sił kościelnych w nową ewangelizację i w misję wśród narodów. Nikt wierzący w Chrystusa, żadna instytucja Kościoła nie może uchylić się od tego najpoważniejszego obowiązku: głoszenia Chrystusa wszystkim ludom.
Jan Paweł II, Redemptoris Missio, 3

Zakres działań Diakonii Misyjnej został określony przez ks. Adama Wodarczyka, który jeszcze jako Moderator Generalny Ruchu Światło-Życie w czasie Oazy Modlitwy Diakonii Misyjnej w 2009 stwierdził, że jesteśmy Diakonią Ewangelizacji ad extra czyli poza granicami Polski. Z biegiem lat świadomość naszej tożsamości się pogłębia i wciąż rozeznajemy zadania, jakie stoją przed nami w związku z Wielkim Nakazem Misyjnym Chrystusa.

Trzy podstawowe cele Diakonii Misyjnej:

  1. Głoszenie Jezusa:

    * nieochrzczonym
    * ochrzczonym, ale żyjącym daleko od Chrystusa
    * wierzącym, zaangażowanym chrześcijanom dla pogłębienia ich wiary

  2. Szerzenie charyzmatu Ruchu Światło-Życie na świecie

    (tworzenie struktur poza Polską i doprowadzenie tych ludzi do samodzielności życia charyzmatem czyli pomnażania uczniów)

  3. Budzenie w naszym Ruchu ducha misyjnego

    (poszerzanie świadomości misyjnej wśród oazowiczów)

Mam wrażenie, że nadszedł moment zaangażowania wszystkich sił kościelnych w nową ewangelizację i w misję wśród narodów. Nikt wierzący w Chrystusa, żadna instytucja Kościoła nie może uchylić się od tego najpoważniejszego obowiązku: głoszenia Chrystusa wszystkim ludom.
Jan Paweł II, Redemptoris Missio, 86

Diakonia Misyjna jako swoje główne zadanie odczytuje głoszenie Ewangelii poza granicami Polski, zarówno poprzez krótkie rekolekcje ewangelizacyjne, jak też i wyjazdy oazowiczów na wolontariat misyjny, gdzie kluczowe jest świadectwo życia i słowa. Nie chodzi tu tylko o dalekie kraje czy dzikie plemiona. Tereny misyjne to coraz częściej wielkie miasta Europy Zachodniej czy Skandynawii a także Wschód. Na Ewangelię i świadków wiary czeka Hiszpania, Niemcy, Białoruś i wiele innych krajów.

Ponieważ jesteśmy Diakonią Ruchu Światło-Życie naturalną rzeczą jest, że chcemy dzielić się naszym charyzmatem z innymi narodami, dlatego celem wyjazdów naszych oazowiczów, a tym samym troską całej diakoni jest w ostatecznym rozrachunku powstawanie wspólnot Ruchu Światło-Życie poza granicami naszego kraju. Temu zadaniu służy prowadzenie rekolekcji oazowych poza granicami Polski i zapraszanie naszych braci i sióstr z innych krajów na oazy do Polski.

Nie wystarczy jednak kogoś posłać i starać się o następców. Trzeba zadbać o osobę posłaną, wspierając ją modlitewnie, ale też materialnie. Diakonia misyjna jest więc naturalnym „zapleczem logistycznym” dla posłanego. Nie można też mówić o działalności misyjnej, bez stałej modlitwy za misje, misjonarzy i o powołania misyjne oraz bez wspierania tych misji przy najróżniejszych okazjach (m.in. zbiórki pieniędzy, czy różnego rodzaju misyjne akcje, festyny, loterie itp).

Diakonia jako jeden z ważniejszych i bardzo owocnych kierunków widzi koordynowanie i propagowanie programu Adopcji na Odległość, która jest bardzo konkretną formą pomocy i wsparcia dzieci z Afryki, dodatkowo otwierającą serca na sprawę misji.

W końcu celem istnienia Diakonii Misyjnej jest także pobudzanie w naszym Ruchu ducha misyjnego i poszerzanie świadomości misyjnej wśród oazowiczów.